Ang Nagdaan

Ang Nagdaan
Edgar Calabia Samar

Ayaw kong magpahuli
Tinalon ko ang bakod.
Maysa-pusa akong lumapag
sa lupa. Nagkakahugis na
ang braso ko sa dilim.

“Huwag ka nang babalik!”
Huling hiyaw ng Tatay noon
bago namaalam ang kalahati
ng kaniyang katawan. Tahimik
na tahimik kahit ang kuliglig.

Suwail nga ako. Suminsay
ako’t hinirap siya, natakanghod
sa bakuran, puro kalmot
ang bisig. Tumitig siya sa akin,
ngunit di na ako nakilala

Huli na ito.
Wala na ang nakaraan.

Relevant, in many levels.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s